Het zit hem in de vingers

het fantoom aan het MAS

Deze misdaadreeks is gebaseerd op de verhalen rond Fantômas.

Het huidige verhaal speelt zich af in de luchthaven van Deurne.

Ik, Prudence, zit hier in de lounge van de luchthaven van Deurne en

het is hier zo stil als Baptiste

Zo zou Erik Satie de stilte beschreven hebben. Erik Satie was een componist die stierf in het jaar dat het surrealisme boven de doopvont werd gehouden. Maar Satie zou ongetwijfeld het surrealisme omarmd hebben. Satie schreef poëtische commentaren op zijn partituren. Die zijn hermetisch en ze kunnen grappig aandoen. Ik ben als pianist bekend met het werk van Satie. Zo ben ik nu onderweg naar Bolzano in Italïe voor een concert rond Satie daar.

Voorzichtig en langzaam

schreef Satie en zo leef ik ook. Ik ben zeer voorzichtig. Zo neem ik geen vlucht zonder annulatieverzekering. Als de cockpit openstaat tijdens het boarden vraag ik altijd of ze die willen sluiten. Ik neem nooit ijs in mijn drankje.De athleten uit het oude Griekenland dronken ook geen koude dranken. Als ik samen reis met mijn vrouw nemen we verschillende maalltijden (vb: zij vlees en ik vis). Piloten en co-piloten doen dat ook zodat als iemand onwel wordt van de maaltijd de ander het kan overnemen.

Vraag je af wie je bent

noteerde Satie. In zijn tijd waren er nog geen paswoorden om te beantwoorden wie je bent. Ik vind het voorzichtig en wijs om mijn wachtwoorden regelmatig te veranderen. Normaal gezien zijn er geen vaste computers in de lounge hiervoor maar voor mij maken ze graag een uitzondering. Ik heb graag een vaste computer met een muis. Een computer zonder muis is als op een klavier spelen zonder de pedalen.

Alleen, voor één moment

zo zou er bij Satie te lezen zijn. Maar ik was alleen maar een ogenblik alleen. Er kwam een man tegenover mij zitten. Zijn gezicht was onopvallend. Hij kon zonder enige moeite eender welke gedaante aannemen, zowel van een man als van een vrouw. Niets aan zijn uiterlijk toonde dat hij zich dienstbaar had gemaakt op welk domein dan ook.

Onthecht maar niet kil

zo zou Satie hem beschrijven. Plots begonnen er drie lichtpuntjes van een laser op mijn torso op en neer te dansen.

fantoom aan het MAS: Die lichtpunten die u ziet komen van scherpschutters die u in het vizier hebben. (pauze) Ik ken u.

Prudence: U doet geen belletje rinkelen? Vertel wat meer over uzelf.

fantoom aan het MAS: We hebben samen school gelopen. Het stelt me teleur dat u mij niet herinnert maar ik zal ervoor zorgen dat dat verandert. Ziet u die desktop computer daar?

Prudence:  ja

fantoom aan het MAS: Het zit hem in de vingers. In het toetsenbord waarop u de paswoorden aanpaste zitten sensoren die uw vingerafdrukken registreerden. Zo hebben we uw biometrische gegevens kunnen stelen. Terwijl wij aan het praten waren hebben wij uw identiteit overgenomen. Al uw rekeningen zijn leeg gehaald. Kijk eens lang naar die gang (wijst naar de dienstingang) in die gang is de vloerbedekking versleten, het ruikt er naar zweet en de muren bestaan uit blote bakstenen. Dan wil ik dat u eens goed kijkt naar die andere gang (wijst naar de  gang naar de tarmac) daar geurt het lekker en als het regent staat men klaar met de paraplu om mij naar het vliegtuig te begeleiden. U gaat hier naar buiten langs die gang (wijst naar dienstingang) en ik langs die gang (wijst naar de gang naar de tarmac).

Ik kon wel door de grond zakken. Maar ik dacht aan een motto van Satie:

Ga door zonder je bewustzijn te verliezen.


Dit doet denken aan het werk  ‘apparatu and hand’ van Salvator Dali:

Bovenaan de constructie zweeft een rode, opengesperde hand.

Angst en Obsessie: In de iconografie van Dalí staat de hand vaak symbool voor masturbatie, schuldgevoelens en de angst voor castratie (thematiek die hij deelde met Freud).

De hand als zintuig: Het benadrukt de aanraking in een verder zeer steriele, droomachtige omgeving.

Waarom zakken we eigenlijk niet in de grond? Dat wordt verklaard door het Pauli-principe:

Het Pauli-principe (volledig: het uitsluitingsprincipe van Pauli) is een fundamentele wet in de kwantummechanica, geformuleerd door de Oostenrijkse natuurkundige Wolfgang Pauli in 1925. Het verklaart waarom materie structuur heeft en niet simpelweg in elkaar zakt tot één grote vormeloze massa. Het Pauli-principe is een regel uit de kwantumfysica die zegt dat geen twee identieke bouwstenen (zoals elektronen) op exact dezelfde plek en in exact dezelfde toestand kunnen zijn.

Je kunt het vergelijken met stoelen in een bioscoop: twee mensen kunnen niet op exact dezelfde stoel gaan zitten. Eén stoel is bezet, dus de volgende persoon moet een andere plek zoeken.

Materie stort niet in: Als elektronen elkaar niet zouden uitsluiten, zouden alle elektronen in een atoom naar de onderste laag zakken. Alle atomen zouden in elkaar klappen tot een minuscuul dun puntje.

Reacties

6 reacties op “Het zit hem in de vingers”

  1. uvi een roerloze reiziger avatar

    Waauw.
    Ik ben niet geïnteresseerd in het boek, maar in de zin.
    Niet het ‘wat’, maar het ‘hoe’.
    Edoch, u ving mij als ‘de Rattenvanger van Hamelen’.
    Satie was mijn bladwijzer.
    Erik Satie, entre les notes.
    Ik begrijp niets van het ‘Pauli-principe’.
    Behalve dat er in mijn stad een winkel was, met de naam Pauli,
    die nog stoffen verkocht gewikkeld op een rol.
    Desondanks, hield u mij in een wurggreep. Daar lag ik in een Waza-ari.
    .

    1. Mina del Alezio avatar

      Satie kan zo’n effect hebben op mensen….

      1. uvi een roerloze reiziger avatar

        Ik verwees stiekem naar een prachtige docu op Arte.

        Erik Satie, entre les notes ; Réalisation : Gregory Monro ;

        De documentaire vertelt over het leven van componist en pianist Erik Satie langs een biografische en musicologische lijn aan de hand van zijn eigen teksten, boordevol humor en interpretaties.
        Regisseur Gregory Monro

      2. Mina del Alezio avatar

        Dat is een goede tip. Ik ben niet thuis in judo maar ik denk dat u net een punt gescoord heeft.

      3. uvi een roerloze reiziger avatar

        Ippon?

      4. Mina del Alezio avatar

        Nee. Waza ari. Dan staan we gelijk.

Geef een reactie